W dziełach starożytnych pisarzy rzymskich i greckich znajdują się opisy bursztynu, przywożonego do Rzymu z odległego kraju Lugiów i Wenedów, położonego nad Oceanem Północnym, bo tak wówczas nazywano Bałtyk.

Początkowo Rzymianie dokonywali wymiany handlowej za pośrednictwem ludów znad Dunaju, aby później organizować samodzielne wyprawy. Jedna z pierwszych wypraw miała miejsce około 2000 lat temu. Wzmiankę o niej znajdujemy u Pliniusza Starszego, który opisuje zakończoną powodzeniem wyprawę po bursztynowy skarb ku niezbadanym wybrzeżom Bałtyku, zorganizowaną w I wieku naszej ery z rozkazu cesarza Nerona.

Zdaniem archeologów, którzy odtwarzają obecnie trasy ówczesnych szlaków handlowych na podstawie znalezisk, nie istniał jeden konkretny trakt, a nazwę bursztynowy szlak należy rozumieć jako kierunek wymiany handlowej.

Droga ta rozpoczynała się w północnych Włoszech, w Akwilei, następnie przecinała Alpy, dolinę Dunaju, po czym zwykle w rejonie Bramy Morawskiej lub Kotliny Kłodzkiej wchodziła na obszar dzisiejszej Polski, skąd przez Opole docierała do Kalisza nad Prosną, a dalej nad morze, gdzieś między Gdańskiem a Królewcem. Możliwa była również trasa wodna, rzekami.Na południe od Ebląga archeolodzy odkryli drewniane pomosty, których najprawdopodobnie jak wynika z datowań używano w czasach wypraw rzymskich do pokonywania podmokłych terenów.
Szlak był szczególnie żywą arterią handlową w I i II wieku naszej ery. Na przełomie II i III wieku ruch na nim uległ zmniejszeniu, głównie na skutek walk Rzymian z plemionami z obszarów środkowego Dunaju.

więcej informacji: http://www.prot.pomorskie.info/4szlaki/

rp